کوچیک که بودیم بهمون میگفتن باید همرو دوست داشته باشی اما حالا که بزرگ شدیم و از بین همه فقط یه نفرو دوست داریم میگن باید فراموشش کنی.

امروز رفته بودم دانشگاه .دوباره هم عزیزم و دیدم .دوباره هم قلبم به تپش شدید افتاد دوباره هم از خود بی خود شدم.خدایا نمی دونم باید چیکار کنم.مگه عشق حقیقی چیزیه که بشه کتمانش کرد.خدایا نمیدونم شاید وقتی منو می بینه از ظاهر آرومم فکر می کنه که من آدم بی عاطفه ای هستم ولی ای کاش چشم بصیرت داشت و حس درونی نا آرام و پریشون منو می دید. ای کاش که ماهی دل منو که روی شنهای ساحل فاصله ها خیره به دریای طوفانی عشقشه بیاد و برگردونه به اعماق دلش وبهم زندگی دوباره بده.

دوستای عزیزم اگر پیشنهادی دارید که بتونه مشکل منو یه جورایی حل کنه ممنون می شم که کمکم کنید .نمی دونم شاید نظرای شما بتونه رو رفتا رمن طوری تاثیر بزاره که دوباره ما رو به هم نزدیک کنه.

سخنانی از بزرگان:

(گوته): هرکسی تنها چیزی را می شنود که می فهمد.

(امام علی ): نابود شد کسی که ارزش خود را ندانست.

(کامو): انسان تنها مخلوقی است که نمی خواهد همانی باشد که هست.

(گوته): روحی که زیبایی را می بیند گاهی تنها می ماند.

سلام دوستای عزیزم باید منو ببخشید که دیر آپ می کنم آخه این چند روزه خیلی وقت فراغتم کم شده.راستی داشتم یه کتاب می خوندم که مقدمشو با این جمله زیبا شروع کرده بود:

...وبهشت نظراز پنجره دانایی به تمام دنیاست جهل ما دوزخ ماست.

امیدوارم که همیشه موفق باشید .

توی آینه خودتو ببین چه زود زود توی جوونی غصه اومد سراغت پیرت کنه

نزار که تو اوج جوونیت غبار غم بشینه رو دلت یه هو پیرو زمین

گیرتت کنه

منتظرش نباش دیگه اون تنها نیست تا آخر عمرت اگه تنها باشی اون نمیاد

خودش می گفت یه روز میزاره میره خودش می گفت یه روز خاطره هاتو می بره از یاد

آخه دل من دل ساده ی من

تا کی می خوای خیره بمونی به عکس روی دیوار

آخه دل من دیوونه من

دیدی اونم تنهات گذاشت بعده یه عمر آزگار

دید اونم رفت اونم تنهات گذاشت رفت

قلب آدم مثل یه آهنربا می مونه .آدم باید سعی کنه تو زندگیش اصلا دل به چیزی به غیر از خدا نبنده چون به هر چی دل ببنده بنده اون می شه و بنده به غیر از خدا شدن به غیر از خفت و خاری دیگه هیچی واسه آدم نداره.

فردا می خوام برم نمره هامو ببینم.وای این ترم و ترم گزشترو حسابی گند زدم.تو رو خدا برام دعا کنید.اصلا نمی دونم چرا اشتیاقی واسه درس خوندن ندارم.مامانمم که همش می گه بچه های فلانی الن و بلن.بابا ول کنید به خدا درس خوندن که تنها راه موفقیت تو زندگی نیست.اصل اینجای آدمه باید کار کنه و روشن باشه وای ببخشید شما که فقط مطالبو می خونید منظور از اینجا همون مخ آدمه.ولی یکی از علتاش که نمی تونم خوب درس بخونم واسه اینه که به رشتم زیاد علاقه ندارم.پناه بر خدا ببینیم تا فردا چی پیش میاد.اگر دیدید آپ نکردن بدونید سکته رو زدم.میگم راستی شما هم که بدتون نمیاد حلوای ما رو بخوریدبازم می گم تو رو خدا برام دعا کنید.

بای

کاش می شد که پریشان تو باشم

یا نباشم یا از آن تو باشم

تو چنان ابر طربناک بباری

من همه تشنه باران تو باشم

در افقهای تماشای نگاهت

سبزی باغ و بهاران تو باشم

تا در آئی و گلی را بگزینی

من همان غنچه خندان تو باشم

چون که فردا شد و خورشید کدر شد

من هم از جمله شهیدان تو باشم

تا نفس هست و قفس هست الهی

من شوریده غزلخوان تو باشم

به یاد سلمان هراتی

امروز رفته بودم سر مزار بابابزرگم.خدا رحمتش کنه آدم پر ذوقی بود اصلا شاعر بود.یادمه اون موقع که مریض بود و دوستاش می اومدن عیادتش با هم بصورت شعر صحبت می کردن.یادش بخیر منو خیلی دوست داشت چون اولین نوه پسریش بودم.یادمه وقتی آلبوم عکسای جوونیاشو نگاه می کرد همون موقع از خودش برام یه شعر گفت.شعرش این بود:

به یادگار من ای عکس عمر جاودانی باش

نمونه ای ز رنج و غم و زندگانی باش

در آن زمان که ز قبرم گیاه می روید

تو یادگار من و دوره جوانی باش